در آستانه تاسوعا و عاشورای حسینی، جامعه ایرانی بار دیگر در یکی از مهم‌ترین بزنگاه‌های حافظه تاریخی و هویت دینی خود قرار می‌گیرد؛ ایامی که نه تنها یادآور شهادت امام حسین(ع) و یاران وفادارش است، بلکه فرصتی برای بازخوانی یکی از تأثیرگذارترین رخدادهای تاریخ اسلام نیز به شمار می‌رود.

در سال‌های اخیر، یک انحراف خطرناک و مزمن در فضای عمومی ایران جا خوش کرده است؛ انحرافی که دیگر نه اتفاقی است، نه از سر احساسات زودگذر، و نه قابل توجیه با عنوان «نظر شخصی».

امنیت، زیربنایی‌ترین نیاز هر جامعه برای حیات، پویایی و توسعه است؛ اتمسفری نامرئی که بدون آن، هیچ چرخه‌ای از تولید، سرمایه‌گذاری و حتی زیستِ معمولی شهروندان به ثمر نمی‌رسد.

امنیت پایدار جامعه، محصول مجاهدت‌هایی است که کمتر دیده شده و کمتر درباره آن سخن گفته می‌شود. سربازان گمنام امام زمان (عج) با حضور هوشمندانه و بی‌ادعا در میدان‌های پیچیده امنیتی، تهدیدها را پیش از تبدیل شدن به بحران خنثی می‌کنند و آرامش امروز کشور را رقم می‌زنند.

در حالی که فشارهای بین‌المللی برای محدودسازی قدرت مانور ایران در عرصه‌های سیاسی و اقتصادی ادامه دارد، بازخوانی بیانات مقام معظم رهبری نشان می‌دهد که «انسجام داخلی» نه یک انتخاب سلیقه‌ای، بلکه تنها راهبرد عملیاتی و دارایی استراتژیک برای صیانت از منافع ملی است.

مسئله غرب «ایران قوی» است، نه یک اختلاف سیاسیدشمنی غرب با انقلاب اسلامی ایران، نه ریشه در یک اختلاف مقطعی سیاسی دارد و نه به یک دولت یا یک تصمیم خاص محدود می‌شود؛ مسئله اصلی غرب، «ایران قوی» است. ایرانی که مستقل می‌اندیشد، روی پای خود می‌ایستد، به نظام سلطه «نه» می‌گوید و حاضر نیست در زمین طراحی‌شده اتاق‌های فکر غربی بازی کند.

امنیت پایدار در جمهوری اسلامی ایران بیش از آنکه محصول واکنش‌های مقطعی یا اقدامات تاکتیکی باشد، بر بنیانی راهبردی استوار است که سه مؤلفه کلیدی آن را شکل می‌دهد: دشمن‌شناسی دقیق، دوراندیشی در تصمیم‌سازی و انسجام ملی در سطح جامعه و حاکمیت. فقدان یا تضعیف هر یک از این اضلاع، کل منظومه امنیت ملی را در معرض فرسایش تدریجی قرار می‌دهد.

نوبتی هم که باشد نوبت پرداختن به چالش ها و مشکلات رسانه و فعالان رسانه ای و خبرنگاران و روزنامه نگاران است.