چهارشنبه / ۱۵ بهمن / ۱۴۰۴
×
خاموشی قدرت داخلی، بیداری دشمن
ایران با داشتن ظرفیت‌های عظیم داخلی، اگر به توانایی‌های خود بی‌توجه باشد، راه را برای تحقیر و فشار دشمن باز می‌کند. سکوت نسبت به قدرت ملی، همان «خاموشی» است که دشمن را برای بیداری و سوءاستفاده آماده می‌کند.
  • کد خبر: 2578
  • ۱۸ دی
  • 19 بازدید
  • بدون دیدگاه
  • به گزارش آژانس خبری ائلین سسی،تاریخ معاصر ایران نشان داده است که هرگاه کشور نسبت به توانایی‌ها، ظرفیت‌ها و منابع داخلی خود غفلت کرده است، زمینه برای تحقیر، فشار و سلطه خارجی فراهم می‌شود.

    غفلت از توان ملی، چه در عرصه اقتصادی، چه در حوزه فناوری، دفاعی یا فرهنگی، نه تنها مانع پیشرفت کشور می‌شود، بلکه دشمنان را قادر می‌سازد با کوچک‌ترین فرصت، بر مسیر ایران فشار وارد کنند.

     

    کارشناسان سیاسی و اقتصادی تأکید دارند که ایران با دارا بودن نیروی انسانی متخصص، منابع طبیعی غنی و ظرفیت‌های صنعتی و فناوری بومی، می‌تواند بسیاری از چالش‌ها و تهدیدهای خارجی را خنثی کند.

     

    اگر ما ظرفیت‌های داخلی را نادیده بگیریم و به واردات و وابستگی به دیگران دل ببندیم، دشمن با بهره‌گیری از هر ضعف، عرصه را برای اعمال فشار و تحقیر ما آماده می‌کند.

    نمونه‌های تاریخی نشان می‌دهد که کشورهایی که به توان داخلی خود اعتماد نکرده‌اند، حتی در کوتاه‌مدت مجبور به عقب‌نشینی، پذیرش محدودیت‌ها و از دست دادن بخشی از اقتدارشان شده‌اند. در مقابل، ایران در دهه‌های اخیر با تکیه بر دانش بومی، تولید ملی و استعدادهای انسانی توانسته در شرایط تحریم و فشار، استقلال و اقتدار خود را حفظ کند و بسیاری از پروژه‌های علمی، صنعتی و دفاعی را با موفقیت پیش ببرد.

    کارشناسان اقتصادی هم تأکید می‌کنند که اقتصاد مقاومتی و بهره‌گیری از ظرفیت‌های داخلی تنها راه تضمین عزت ملی و جلوگیری از تحقیر در عرصه بین‌المللی است. علی رضایی، فعال اقتصادی، می‌گوید: «توان داخلی ایران نه تنها یک ظرفیت اقتصادی، بلکه سپر عزت ملی است که اگر غفلت کنیم، دشمن جای آن را خواهد گرفت.»

    در نهایت، «خاموشی قدرت» به معنای نادیده گرفتن ظرفیت‌های داخلی است و هر غفلتی، زمینه‌ساز «بیداری دشمن» و فشار بر ایران می‌شود. تنها با اتکا به توانایی‌های ملی، سرمایه انسانی و تولید داخلی می‌توان عزت و استقلال کشور را تضمین کرد و راه تحقیر و تسلیم در برابر دشمن را بست.

     

    یادداشت: المیرا جلیلی

    دیدگاهتان را بنویسید

    نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

    14 − 9 =